516 و دهم تصاديها الولائد جلّة * إذا جهلت أجوافها لم تحلم 517 ترى كلّ هرجاب لجوج لهمّة * زفوف بشلو النّاب هو جاء عيلم 518 لها لغط جنح الظّلام كأنّه * عجارف غيث رائح متهزّم 519 إذا ركدت حول البيوت كانّما * ترى الال يجرى عن قنابل صيّم « 33 » شاعر مىگويد : آيا چربى را نمىبينى كه از اين ديگ جريان دارد چنان كه سراب از پشت اسبها جارى است . و ابو ذؤيب گفته است : [ از بحر طويل ] 520 لنا صرم بنجران فى كلّ شتوة * إذا ما سماء النّاس قلّ قطارها 521 و سود من الصيدان فيها مذانب * نضار إذا لم نستفدها نعارها « 34 » و شاعر ديگرى گفته است : [ از بحر طويل ] 522 تجيش باوصال الجزور قدورنا * إذا المحل لم يرجع بعودين حاطبه و جبلى از شعر رقّاشى برايم سرود : [ از بحر طويل ] 523 لنا من عطاء اللّه دهماء جونة * تناول بعد الأقربين الأقاصيا 524 جعلنا إلالا و الرّجام و طخفة * لها فاستقلّت فوقهنّ أثافيا و از شعر فرزدق كه با آن عقبة بن جيّار المنقرى « 35 » را هجو مىكند ، برايم خواند : [ از بحر بسيط ] 525 لو أنّ قدرا بكت من طول محبسها * على الحفوف بكت قدر ابن جيّار « 36 » 526 ما مسّها دسم مذ فضّ معدنها * و لا رأت بعد نار الكير من نار « 37 »

--> ( 33 ) - شرح ديوان الحماسة ، ج 4 ، ص 1720 ملاحظه شود . ( 34 ) - ديوان الهذليّين ، ج 1 ، ص 27 ملاحظه شود . ( 35 ) - در ديوان الفرزدق ، ج 1 ، ص 326 : نقل شده : « فرزدق با آن شعر عقبة بن جيّار مولاى بنى حدّان بن قريع را هجو گفته است » . ( 36 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان : « من طول ما حبست » ضبط شده است . ( 37 ) - در نسخه اصل چنين است ، امّا در ديوان ، ( بجاى نار الكير ) عهد القين ، ضبط شده است .